DOLAR
49,1771$%0,05
EURO
55,0890€%-0,54
GRAM ALTIN
6.503,44%-1,22
ONS
4.108,35%-1,35
49,1771$%0,05
55,0890€%-0,54
6.503,44%-1,22
4.108,35%-1,35
07 Ekim 2026 Çarşamba
News
Engelli koşular; sürat, kuvvet, koordinasyon, hareketlilik, ritim ve teknik becerilerin aynı anda kullanılmasını gerektiren atletizm branşlarından biridir. Düz sprintte sporcu yalnızca maksimum hızını geliştirmeye odaklanırken, engelli koşuda hızın yanında karşılaşılan engeli en kısa sürede ve mümkün olduğunca az hız kaybederek aşmak gerekir.
Bu nedenle engelli koşu antrenmanlarında temel hedef, sporcunun engeli bir “atlama” hareketi olarak görmesini engellemek ve engel geçişini koşu hareketinin doğal bir parçası hâline getirmektir.
Özellikle 110 metre engellide sporcuların engeller arasında üç adımlı ritim kullanması, engel geçişinde öndeki bacağın uzatılması ve arkadaki bacağın hızlı şekilde toparlanması temel teknik unsurlar arasındadır.
Engelli koşu tek bir hareketten oluşmaz. Başarılı bir geçiş;
yaklaşma + çıkış + öndeki bacak + gövde + kollar + arkadaki bacak + iniş + yeniden hızlanma
hareketlerinin uyumlu biçimde gerçekleştirilmesiyle ortaya çıkar.
Engel geçişinin başlangıç noktası engelin kendisi değil, engele yaklaşma bölümüdür.
Sporcu engeli gördüğü anda yavaşlamak yerine koşu hızını ve ritmini korumalıdır.
Yaklaşma sırasında:
Amaç, sporcunun engelin önüne geldiğinde “şimdi atlayacağım” düşüncesine girmesi yerine koşunun devam ettiğini hissetmesidir.
Engel geçişindeki en kritik konulardan biri, sporcunun engelden önce uygun noktadan çıkabilmesidir.
Çok yakından çıkış yapılırsa sporcu engelin üzerine yükselmek zorunda kalabilir.
Çok uzaktan çıkış yapılırsa bacak gereğinden fazla uzatılabilir.
Bu nedenle ideal çıkış noktası, sporcunun:
bir noktadır.
Burada önemli olan her sporcu için aynı mesafeyi zorlamak değil, sporcunun antropometrik ve teknik özelliklerine uygun çıkış düzenini bulmaktır.
Öndeki bacak, engel geçişinde ilk hareket eden bacaktır.
Temel hareket sırası şöyledir:
Diz kaldırılır → bacak ileri açılır → ayak engeli geçer → bacak aşağı yönlendirilir.
Öndeki bacak çalışmasında:
Öndeki bacağın amacı engelin üzerine çıkmak değil, engeli minimum dikey hareketle aşmaktır.
Engel geçişinin en önemli teknik unsurlarından biri arkadaki bacağın hareketidir.
Öndeki bacak engeli geçerken arkadaki bacak:
Bu harekete trail leg hareketi denir.
Arkadaki bacağın fazla geride kalması, sporcunun engelden sonra koşuya dönüşünü geciktirir.
Bu nedenle antrenmanlarda:
“Arkadaki bacağı hızlı topla.”
komutu oldukça işlevseldir.
World Athletics de 110 metre engel tekniğinde öndeki bacağın uzatılması ve arkadaki bacağın bükülerek gövdeye doğru getirilmesini temel teknik özellikler arasında belirtmektedir.
Engel geçişinde gövdenin pozisyonu, sporcunun ağırlık merkezinin hareketini doğrudan etkiler.
Sporcu engeli geçerken gövdesini kontrollü biçimde öne taşımalıdır.
Ancak:
Öne eğilmek ≠ belden kapanmak
şeklinde düşünülmelidir.
Doğru uygulamada:
Aşırı öne kapanmak sporcunun iniş dengesini bozabilir.
Kollar, engelli koşuda denge ve ritmin korunmasında önemli görev üstlenir.
Engel geçişinde kollar:
Özellikle başlangıç seviyesindeki sporcularda engel geçerken iki kolun birden açılması sık görülen bir hatadır.
Bu nedenle antrenör:
“Kolları kontrol et, koşuya devam et.”
uyarısını kullanabilir.
Engelli koşuda başarılı sporcu engelin üzerinden mümkün olduğunca ekonomik geçer.
Bunun anlamı:
Yukarı doğru sıçrama yerine ileri doğru hareket etmek.
Sporcu fazla yükseldiğinde:
Bu nedenle antrenmanlarda engel yüksekliğini gereğinden fazla artırmak yerine önce hareket ekonomisi geliştirilmelidir.
Engeli geçmek başarının yalnızca yarısıdır.
Asıl amaç, engelden sonra mümkün olduğunca hızlı şekilde koşuya dönmektir.
İniş sırasında:
Bu nedenle antrenmanda şu düşünce kullanılabilir:
Yani sporcu yalnızca engeli aşmaya değil, engel sonrasında hızını sürdürmeye odaklanmalıdır.
Engelli koşunun en belirgin özelliklerinden biri ritimdir.
110 metre engellide standart olarak engeller arasında 9,14 m bulunur ve üst düzey erkek engel koşucularında üç adımlı ritim yaygındır.
Ritim şu şekilde düşünülebilir:
İniş → 1. adım → 2. adım → 3. adım → yeni engel
Ritim çalışmasının amacı sadece üç adım atmak değildir.
Asıl amaç:
üç adımı benzer ritim ve uygun vücut pozisyonuyla gerçekleştirmektir.
Engelli koşucunun sürekli maksimum hızda hareket etmesi her zaman en iyi sonucu oluşturmaz.
Sporcu:
Bu nedenle engelli koşu antrenmanlarının önemli bir bölümü maksimum hızdan çok ritmik hız üzerine kurulmalıdır.
Engelli koşu öğretiminde şu sıra kullanılabilir:
Düşük ve güvenli engeller kullanılır.
Lead leg hareketi öğretilir.
Trail leg hareketi geliştirilir.
Üst ve alt ekstremiteler birleştirilir.
Sporcu yalnızca bir engeli koşarak geçer.
Geçişler birbirine bağlanır.
Engeller arasındaki adım düzeni geliştirilir.
Sporcu yarış benzeri ritme yaklaşır.
Teknik bozulmadan hız yükseltilir.
Teknik ve taktik unsurlar birleştirilir.
Antrenör veya beden eğitimi öğretmeni uzun açıklamalar yerine kısa ve anlaşılır komutlar kullanabilir.
“Ritmi koru!”
“İleri hareket et!”
“Dizi kaldır!”
“Bacağı hızlı topla!”
“Kalçayı yüksek tut!”
“Yukarı değil, ileri!”
“Aktif in!”
“İn ve devam et!”
Bu kısa komutlar özellikle çocuklar ve başlangıç seviyesindeki sporcuların teknik bilgiyi hareket sırasında hatırlamasını kolaylaştırabilir.
| Hata | Olası neden | Çözüm |
|---|---|---|
| Engel öncesinde yavaşlama | Engel korkusu | Engel yüksekliğini azalt |
| Fazla yükselme | Sıçrama alışkanlığı | Daha alçak engel kullan |
| Öndeki bacak geç kalıyor | Diz hareketi zayıf | Lead leg çalışması |
| Arkadaki bacak savruluyor | Trail leg kontrolü zayıf | Duvar destekli çalışma |
| Kollar açılıyor | Denge problemi | Kol koordinasyonu çalış |
| İnişten sonra yavaşlama | Engel geçişine odaklanma | Engel + sprint çalışması |
| Ritim bozuluyor | Engel aralığı uygun değil | Mesafeyi bireyselleştir |
| Son engellerde teknik bozuluyor | Yorgunluk | Hız dayanıklılığı geliştir |
Engelli koşu çalışmalarında teknik gelişim kadar güvenlik de önemlidir.
Özellikle okul ve altyapı çalışmalarında:
Resmî yarışlarda kullanılan standart engel yükseklikleri yaş ve branşa göre değişir; örneğin 110/100 metre engellide büyükler erkekler için 1,067 m, kadınlar için 0,838 m; 400 metre engellide erkekler için 0,914 m, kadınlar için 0,762 m standartları bulunur. Ancak eğitim çalışmalarında bu değerlerin doğrudan kullanılmasına gerek yoktur.
Engelli koşularda teknik gelişim, yüksek engellerin üzerinden mümkün olduğunca hızlı atlamakla değil, koşu ile engel geçişini aynı hareket zinciri içinde birleştirmekle sağlanır.
Temel tekniklerin sıralaması şu şekilde özetlenebilir:
Yaklaşma → ritim → çıkış → lead leg → gövde → kollar → trail leg → aktif iniş → hızlanma.
Bu teknik yapı üzerinde çalışan sporcu zaman içerisinde engel geçişlerini daha ekonomik hâle getirir. Antrenmanlarda ise doğrudan yarış temposuna geçmek yerine tek engelden çoklu engele, düşük engelden uygun yüksekliğe, yavaş ritimden hızlı ritme ve teknik çalışmadan yarış uygulamasına doğru kademeli ilerlemek daha doğru bir öğrenme yaklaşımıdır.
Özellikle çocuklar ve okul çağındaki öğrenciler için başarı kriteri yalnızca “kim daha hızlı geçti?” olmamalıdır. Doğru teknik, ritim, koordinasyon, hareket güvenliği ve gelişim birlikte değerlendirilmelidir.
Engelli koşunun temel prensibi şu cümleyle özetlenebilir:
“Engeli aşmak hedef değil; engeli aşarken koşu hızını ve ritmini korumak asıl hedeftir.”
News
İstanbul Başakşehir’de bir ortaokulda meydana gelen bıçaklı saldırıda 8 öğrencinin yaralanmasının ardından okul güvenliği yeniden gündeme geldi. Türk Eğitim-Sen Genel Başkanı Talip Geylan, yaşanan olayın okullarda güvenlik tedbirlerinin daha kapsamlı şekilde ele alınması gerektiğini ortaya koyduğunu belirterek acil önlem çağrısında bulundu.
Başakşehir Kayaşehir Şeyh Şamil İmam Hatip Ortaokulu’nda yaşanan bıçaklı saldırının ardından açıklama yapan Türk Eğitim-Sen Genel Başkanı Talip Geylan, olayda yaralanan öğrencilere geçmiş olsun dileklerini iletti.
Geylan, öğrencilerin kısa sürede sağlıklarına kavuşmasını temenni ederken, eğitim kurumlarında meydana gelen şiddet olaylarının artık ciddi bir güvenlik sorunu haline geldiğine dikkat çekti.
Talip Geylan, çocukların eğitim gördüğü okulların aynı zamanda onların kendilerini güvende hissedecekleri ortamlar olması gerektiğini vurguladı.
Ailelerin çocuklarını okula gönderirken herhangi bir güvenlik endişesi yaşamaması gerektiğini belirten Geylan, okul güvenliğiyle ilgili mevcut uygulamaların yeniden değerlendirilmesi ve gerekli tedbirlerin bütün eğitim kurumlarında gecikmeden uygulanması gerektiğini ifade etti.
Türk Eğitim-Sen tarafından yapılan değerlendirmede, okul güvenliğinin yalnızca olaylara müdahale edilmesiyle sınırlı kalmaması, risklerin önceden belirlenmesine yönelik önleyici çalışmaların da artırılması gerektiği mesajı verildi.
Açıklamada okul güvenliğinin fiziksel tedbirlerden ibaret olmadığına da dikkat çekildi. Öğrencilerin psikolojik ve sosyal açıdan desteklenmesinin şiddetin önlenmesinde önemli bir rol oynadığı belirtildi.
Bu kapsamda okullardaki rehberlik hizmetlerinin güçlendirilmesi gerektiğini savunan Geylan, rehberlik hizmetlerinin daha etkin yürütülebilmesi için 100 öğrenciye bir rehberlik normu olacak şekilde düzenleme yapılması gerektiğini dile getirdi.
Okullarda yaşanabilecek sorunların erken fark edilmesinde öğretmenler, okul yönetimleri ve aileler arasındaki iletişimin büyük önem taşıdığına işaret edildi.
Geylan, okul-aile iş birliğinin güçlendirilmesiyle öğrencilerin karşılaşabileceği risklerin daha erken tespit edilebileceğini ve gerekli müdahalelerin zamanında yapılabileceğini belirtti.
Türk Eğitim-Sen’in açıklamasında çocukların yalnızca okul içerisinde veya okul çevresinde karşılaşabilecekleri tehditlere karşı değil, dijital dünyadaki risklere karşı da korunması gerektiği vurgulandı.
Sosyal medya ve diğer dijital platformlarda çocukların maruz kalabileceği şiddet içerikleri, tehditler ve diğer sanal tehlikelere karşı öğrencilerin bilinçlendirilmesinin yanı sıra ailelerin ve eğitimcilerin de bu konuda daha etkin rol üstlenmesi gerektiği ifade edildi.
Başakşehir’de 8 öğrencinin yaralanmasına neden olan bıçaklı saldırının ardından yapılan açıklamada, eğitim kurumlarında güvenliğin sağlanmasının öncelikli konulardan biri olması gerektiği belirtildi.
Talip Geylan, güvenlik önlemlerinin güçlendirilmesi, rehberlik hizmetlerinin etkinleştirilmesi ve okul-aile iş birliğinin geliştirilmesi gibi adımların birlikte değerlendirilmesi gerektiğini ifade ederek, öğrencilerin güvenli eğitim ortamlarına kavuşması için gerekli düzenlemelerin daha fazla geciktirilmemesi çağrısında bulundu.
News
Engelli koşular, kısa mesafe sprint hızının; denge, koordinasyon, ritim, esneklik, kuvvet ve teknik beceri ile birleştirildiği atletizm branşlarıdır. Başarılı bir engelli koşucunun amacı yalnızca engelin üzerinden geçmek değildir. Asıl amaç, engeli mümkün olduğunca kısa sürede ve minimum hız kaybıyla geçerek koşu ritmini korumaktır.
100 metre ve 110 metre engelli yarışlarında temel teknik prensipler büyük ölçüde benzerdir. Ancak engel yüksekliği, engeller arasındaki mesafe ve ilk engele ulaşma düzeni farklı olduğu için teknik uygulamada önemli farklılıklar ortaya çıkar.
| Özellik | 100 m Engelli | 110 m Engelli |
|---|---|---|
| Yarış mesafesi | 100 m | 110 m |
| Branş | Kadınlar | Erkekler |
| Engel sayısı | 10 | 10 |
| İlk engele mesafe | 13 m | 13,72 m |
| Engeller arası | 8,50 m | 9,14 m |
| Son engel-finiş | 10,50 m | 14,02 m |
| Standart engel yüksekliği | 83,8 cm | 106,7 cm |
| Engeller arası yaygın adım | 3 adım | 3 adım |
Güncel World Athletics teknik kurallarında 100 m ve 110 m engelli yarışları için bu mesafeler ve 10 engel standardı korunmaktadır.
Engelli koşunun ilk bölümü sprint çıkışıyla başlar. Sporcu çıkış takozlarından güçlü ve kontrollü biçimde çıkarak ilk engele doğru hızlanır.
Buradaki temel amaç:
İlk engel 13 metre uzaklıktadır. Elit kadın engel koşucularında ilk engele ulaşmak için 8 adımlık ritim yaygın olarak kullanılır.
İlk engel 13,72 metre uzaklıktadır. Üst düzey erkek engel koşucularında ilk engele 7 adımda ulaşmak yaygın bir tekniktir.
Önemli: Öğrenci ve başlangıç seviyesindeki sporcularda adım sayısı doğrudan elit sporculardan alınmamalıdır. Sporcunun boyu, bacak uzunluğu, sürati ve teknik düzeyi dikkate alınmalıdır.
Engelin yaklaşık son birkaç metresinde sporcu için en önemli konu ritmi korumaktır.
Engel yaklaştığında yapılan en büyük hatalardan biri, engeli geçebilmek için son adımda yavaşlamaktır.
Doğru uygulamada:
Hızlan → Ritmi koru → Uygun noktadan çık → Engeli geç → Aktif iniş → Koşuya devam et
Sporcu engeli görünce adımlarını kısaltmamalıdır.
Lider bacak, engeli ilk geçen bacaktır.
Engel geçişinin en önemli bölümlerinden biri lider bacağın doğru kullanılabilmesidir.
Temel hareket sırası şöyledir:
Diz öne → Alt bacak açılır → Ayak engelin üzerinden geçer → Bacak hızlı biçimde aşağı alınır
Lider bacak engelin üzerinden gereğinden fazla yükseltilmemelidir.
Amaç, engelin üzerinden yüksek bir sıçrama yapmak değil, yatay hız korunarak engeli geçmektir.
World Athletics de 110 m engelli tekniğinde lider bacağın öne doğru uzatıldığını ve arka bacağın vücuda doğru büküldüğünü belirtmektedir.
Engel geçişinde ikinci önemli unsur takip bacağıdır.
Takip bacağı:
Takip bacağının engelin etrafında gereğinden geniş bir yay çizmesi sporcunun dengesini bozabilir.
Bu nedenle hareket:
Bük → Aç → Öne getir → Aktif olarak yere bas
şeklinde düşünülmelidir.
Teknik çalışmalarda takip bacağının hareketi ayrıca çalıştırılabilir. World Athletics’in teknik materyallerinde de lider ve takip bacağının koordinasyonu önemli teknik unsurlardan biri olarak ele alınmaktadır.
Engel geçişinde gövdenin kontrolü, hızın korunması açısından büyük önem taşır.
Sporcu engelin üzerinden dik şekilde sıçramak yerine gövdesini kontrollü olarak öne taşır.
World Athletics’in kadınlar 100 m engelli teknik analizinde de gövde, baş, kollar ve lider bacağın koordinasyonu özellikle vurgulanmaktadır. (Beden Eğitimi)
Kolların görevi yalnızca denge sağlamak değildir. Aynı zamanda bacak hareketlerinin ritmini destekler.
Engel geçişinde:
Kolların yanlış kullanılması, özellikle 110 m engelli koşuda sporcunun yan şeride doğru açılmasına ve ritmini kaybetmesine neden olabilir.
Engelli koşularda önemli teknik prensiplerden biri dikey hareketi azaltmaktır.
Sporcu engeli bir yüksek atlama engeli gibi düşünmemelidir.
Yanlış:
Koş → sıçra → yüksel → engeli geç → yere in
Doğru:
Koş → kontrollü çıkış → hızlı engel geçişi → aktif iniş → koşuya devam
Ne kadar fazla yükselme olursa havada kalma süresi ve hız kaybı da o kadar artabilir.
Engel geçişi üç temel bölümde incelenebilir:
Sporcu engelden önce uygun noktadan yerden ayrılır.
Lider bacak öne uzanırken takip bacağı bükülerek engelin üzerinden geçirilir.
Lider bacak hızlı şekilde aşağı alınır ve sporcu yeniden koşu ritmine döner.
Bu üç aşamanın birbirinden kopuk değil, tek ve akıcı bir hareket olarak gerçekleştirilmesi gerekir.
Engelden sonra yere basış mümkün olduğunca aktif ve hızlı olmalıdır.
Sporcu yere düştüğü anda duruyormuş gibi davranmamalıdır.
İnişten sonra:
Ayak yere basar → Kalça öne taşınır → Gövde toparlanır → İlk adım alınır → Ritme devam edilir
Amaç, engel geçişini koşunun bir parçası hâline getirmektir.
100 ve 110 metre engelli koşuların karakteristik özelliklerinden biri, engeller arasında çoğu üst düzey sporcunun üç adım kullanmasıdır. 110 m’de engeller arası mesafe 9,14 m, 100 m’de ise 8,50 m’dir.
Bu üç adımın temel mantığı:
1. adım → 2. adım → 3. adım → Engel
Ancak bu üç adımın uzunlukları tamamen aynı değildir.
Teknik çalışmalarda genel olarak:
World Athletics’in teknik eğitim materyalleri, engeller arasındaki üç adımın farklı uzunluklara sahip olduğunu ve bu nedenle düz sprint adımlarından farklı bir biyomekanik ritim gerektiğini belirtmektedir.
İki branşın tekniği benzer olsa da engel yüksekliği ve mesafeler nedeniyle uygulama farklılaşır.
400 metre engelli koşusu, atletizm pistinde bir turun (400 m) tamamlandığı, hız ve dayanıklılığın birlikte kullanıldığı bir koşu branşıdır. Yarışta sporcular 10 engeli geçer ve engeller arasındaki mesafe boyunca koşu ritimlerini mümkün olduğunca korumaya çalışırlar.
400 metre engellide sporcu, engellere yaklaşırken hızını kontrol etmeli ve engeli geçiş sırasında gereksiz yükseklik kaybetmemelidir. Engel geçişinden sonra hızlı bir şekilde koşuya devam ederek bir sonraki engele hazırlanır.
Bu branşta adım uzunluğu, adım ritmi, engel geçiş tekniği, hız dayanıklılığı ve yarış boyunca enerjiyi doğru kullanma performansı belirleyen temel unsurlardır. Özellikle son bölümde yorgunluk arttığı için doğru ritmi korumak büyük önem taşır.
Kısaca: 400 metre engelli koşusu, 10 engelin belirli aralıklarla geçildiği; sürat, dayanıklılık ve teknik becerinin bir arada gerektiği atletizm branşıdır.
| Hata | Sonuç | Çözüm |
|---|---|---|
| Engel öncesinde yavaşlamak | Hız kaybı | Ritim çalışması |
| Fazla yükselmek | Havada kalma artar | Daha yatay geçiş |
| Lider bacağı erken açmak | Engel mesafesi bozulur | Diz sürüş çalışması |
| Takip bacağını dışarı açmak | Denge kaybı | Takip bacağı drillleri |
| Kolları yana açmak | Denge ve yön bozulur | Kol koordinasyonu |
| İnişte ayağı pasif bırakmak | Ritim kaybı | Aktif iniş çalışmaları |
| Engele bakarak koşmak | Gövde ritmi bozulur | İleriye odaklanma |
| Üç adım ritmini bozmak | Sonraki engele hazırlık kaybolur | Mini engel ritim çalışmaları |
100 metre ve 110 metre engelli koşularda başarı, yalnızca hızlı koşmaya değil; hızın engel geçişleri sırasında korunmasına bağlıdır. Bunun için çıkış, ilk engele yaklaşma, lider bacak, takip bacağı, gövde, kol kullanımı, aktif iniş ve engeller arası ritim bir bütün olarak çalışılmalıdır.
En önemli teknik düşünce şudur:
“Engelin üzerinden mümkün olduğunca yükseğe çıkmak değil, engeli geçerken mümkün olduğunca az hız kaybetmek.”
Bu nedenle iyi bir engel koşucusunda sprint hızı + ritim + koordinasyon + teknik ekonomi birlikte gelişmelidir.
İstersen bunu bir sonraki aşamada “100 ve 110 metre engelli koşularda 10 farklı örnek antrenman” şeklinde, başlangıç–orta–ileri seviye olarak da hazırlayabilirim.
News
Atletizmde engelli koşular, süratin yalnızca düz bir hatta kullanılmadığı; hız, ritim, koordinasyon, hareket çabukluğu, esneklik, kuvvet ve teknik becerinin aynı anda sergilendiği yarışlardır.
Düz sprintte sporcu mümkün olan en yüksek yatay hızı üretmeye çalışırken engelli koşuda aynı hızın, belirli aralıklarla yerleştirilmiş engeller üzerinden geçerken korunması gerekir. Bu nedenle engelli koşucu için başarı yalnızca hızlı koşmakla değil, koşu ritmini bozmadan engelleri en ekonomik biçimde geçebilmekle ilgilidir.
Engelli koşuların temel mantığı şu şekilde özetlenebilir:
Hızlanma → ritim oluşturma → engel yaklaşımı → engel geçişi → yere iniş → yeniden hızlanma → bir sonraki engele hazırlık
World Athletics’e göre standart büyükler engelli yarışları erkeklerde 110 metre ve 400 metre, kadınlarda ise 100 metre ve 400 metre olarak uygulanmaktadır. Bu yarışların her birinde 10 engel bulunur.
Kısa mesafe engelli koşuları genel olarak şu branşlardan oluşur:
Bunların içerisinde 100 metre ve 110 metre engelli yarışları klasik anlamda sprint engelli koşuları olarak değerlendirilir. 400 metre engelli ise bir tur boyunca yüksek hızın ritim ve dayanıklılıkla birlikte kullanılmasını gerektirir.
110 metre engelli, erkeklerde gerçekleştirilen ve düz pist üzerinde koşulan bir sprint engelli yarışıdır.
Yarışta:
Bu branşta sporcu, çıkıştan itibaren hızlanırken aynı zamanda ilk engele uygun adım ritmiyle ulaşmak zorundadır.
Elit erkek engelli koşucularda ilk engele ulaşmak çoğunlukla yedi adımlık bir ritimle gerçekleştirilir; ancak bu değer her sporcu için değişmez bir kural değildir. Sporcunun antropometrik özellikleri, kuvveti, teknik kapasitesi ve antrenman düzeyi dikkate alınmalıdır.
100 metre engelli kadınlar arasında gerçekleştirilen sprint engelli yarışıdır.
Yarışta:
100 metre engellide temel amaç, engeller arasında sprint ritmini korurken her engelin üzerinden mümkün olduğunca yatay hız kaybetmeden geçmektir.
Bu nedenle başarılı bir kadın engelli koşucuda:
hız + ritim + teknik + koordinasyon
birlikte gelişmelidir.
400 metre engelli, standart 400 metre pistinin bir turunda gerçekleştirilir.
Yarışta:
400 metre engelliyi 100 veya 110 metre engelliden ayıran en önemli özellik, sporcunun hızı uzun süre koruması ve yorgunluk altında engel ritmini sürdürebilmesidir.
Bu nedenle 400 metre engellide yalnızca sürat değil:
da önemlidir.
Bir engelin üzerinden geçişi tek bir hareket olarak düşünmek doğru değildir.
Başarılı bir geçiş yaklaşık olarak şu aşamalardan oluşur:
World Athletics teknik çalışmalarında engel geçişinin mümkün olduğunca düz koşu hareketine yakın tutulması ve dikey hareketin gereksiz yere artırılmaması gerektiği vurgulanmaktadır.
Engelli koşucunun başarısı aslında engelin önünde başlamaz.
Engelden birkaç adım önce başlar.
Sporcu engeli gördüğünde son anda adımını değiştirmeye çalışırsa:
Bu nedenle sporcu engel yaklaşımını önceden planlamalıdır.
Özellikle son birkaç adımda:
400 metre engellide de son 4–6 adımın istikrarlı olması ve engel öncesinde gereksiz adım değişikliklerinden kaçınılması teknik açıdan önemlidir.
Engeli geçerken ilk hareketi gerçekleştiren bacak ön bacak veya lead leg olarak adlandırılır.
Bu bacak:
Burada en önemli noktalardan biri, hareketin yalnızca dizden itibaren yapılan bir “tekme” biçiminde gerçekleştirilmemesidir.
Hareket dizin öne taşınmasıyla başlamalıdır.
World Athletics’in teknik analizlerinde de ön bacak hareketinde dizin güçlü biçimde öne-yukarı taşınmasının ve alt bacağın doğru zamanda açılmasının önemine dikkat çekilmektedir.
Ön bacağın görevi sadece engelin üzerinden geçmek değildir.
Aynı zamanda:
sağlamaktır.
Bu nedenle iyi bir engel geçişinde ön bacak hareketi:
yüksek → hızlı → kontrollü → ileri yönlü
olmalıdır.
Ayağı gereğinden fazla yukarı kaldırmak sporcunun gereksiz yere yükselmesine neden olabilir.
Amaç engelin üzerinden mümkün olan en ekonomik hareketle geçmektir.
Engelin üzerinden geçiş sırasında diğer bacak arka bacak veya trail leg olarak adlandırılır.
Arka bacağın hareketi engelli koşunun en karakteristik hareketlerinden biridir.
Sporcu:
Arka bacağın gereğinden fazla dışarı açılması vücudun yana doğru dönmesine ve ritmin bozulmasına neden olabilir.
Bu nedenle hareket:
bük → öne getir → hızlı toparla
şeklinde düşünülmelidir.
World Athletics teknik çalışmaları, arka bacağın kompakt biçimde toparlanmasının ve hızlı biçimde koşu pozisyonuna getirilmesinin önemini vurgulamaktadır.
Engel geçişinde gövdenin kontrolü büyük önem taşır.
Sporcu engelin üzerinden geçerken gövdesini tamamen dik tutarsa gereğinden fazla yükselme meydana gelebilir.
Bunun yerine:
Buradaki amaç engeli “zıplayarak” aşmak değil, koşu hareketinin devamlılığını sağlayarak geçmektir.
Engelli koşuda kolların görevi yalnızca denge sağlamak değildir.
Kollar:
Ön bacak hareketiyle karşılıklı kol hareketinin uyumlu olması önemlidir.
Örneğin sağ bacak ön bacak olarak kullanılıyorsa sol kolun hareketi gövdenin dengesine katkı sağlar.
Teknik çalışmalarda kolların ve ön bacağın uyumlu hareketinin omuz ve kalçaların engel doğrultusunda kontrol edilmesine yardımcı olduğu belirtilmektedir.
Engel geçişinin temel amacı:
mümkün olduğunca az dikey hareket + mümkün olduğunca fazla yatay hareket
oluşturmaktır.
Başka bir ifadeyle sporcu:
❌ Engelin üzerine sıçramamalı.
Bunun yerine:
✅ Engelin üzerinden koşu hareketinin devamını sağlayacak şekilde geçmelidir.
Çünkü gereğinden fazla yükselmek:
neden olabilir.
World Athletics’in teknik çalışmalarında engel geçişinin mümkün olduğunca düz koşu mekaniğine yakın ve ekonomik olması gerektiği vurgulanmaktadır.
Engeli geçtikten sonra ön bacak mümkün olduğunca hızlı biçimde yere hazırlanmalıdır.
İnişten sonra amaç:
“Engeli geçtim, şimdi yeniden koşmaya başlıyorum.”
şeklinde düşünülmemelidir.
Aslında sporcu engelin üzerinden geçerken bile bir sonraki koşu adımına hazırlanmaktadır.
Bu nedenle:
İyi bir engel geçişinde engel sonrası ilk adım mümkün olduğunca hızlı ve kontrollü olmalıdır.
Sprint engelli koşularda engeller arasındaki ritim yarışın en önemli unsurlarından biridir.
Erkekler 110 metre engellide standart engel aralığı 9,14 metredir ve elit düzeyde çoğu sporcu engeller arasında üç adımlık ritim kullanır. Kadınlar 100 metre engellide engeller arasındaki mesafe 8,50 metredir.
Üç adımlı ritmin temel mantığı:
1. adım → 2. adım → 3. adım → engel
şeklindedir.
Burada önemli olan yalnızca üç adım atmak değildir.
Asıl amaç:
Üç adımı aynı ritmik yapı içerisinde gerçekleştirebilmektir.
Sporcu engeller arasında belirli bir ritim oluşturduğunda genellikle aynı bacağı ön bacak olarak kullanmaya devam eder.
Bu durum sprint engelli koşularında büyük önem taşır.
Örneğin:
Sağ ön bacak → üç adım → sağ ön bacak → üç adım → sağ ön bacak
şeklinde devam eden bir ritim oluşturulabilir.
Böylece sporcu her engelde farklı bir ayak tercih etmek zorunda kalmaz.
Ancak başlangıç seviyesinde sporcunun her iki bacakla da engel geçişini öğrenmesi faydalıdır. Bu yaklaşım koordinasyonun gelişmesine ve teknik esnekliğin artmasına yardımcı olabilir.
400 metre engellide engeller arası mesafe 35 metredir.
Bu nedenle sporcuların aynı ritmi yarışın tamamında sürdürmesi daha karmaşık hâle gelir.
Yorgunluk arttıkça:
Bu nedenle 400 metre engelli sporcularında engel geçiş tekniği ile sürat dayanıklılığının birlikte geliştirilmesi gerekir.
Bazı sporcular yarışın farklı bölümlerinde engellere farklı bacaklarla yaklaşabilecek bir ritim stratejisi geliştirir. Bu nedenle 400 metre engellide teknik, sporcunun bireysel özelliklerine ve yarış planına göre şekillendirilebilir.
Sporcu engeli gördüğünde hızını azaltır.
Ritim bozulur.
Engelin kendisine değil, engel öncesindeki ritme odaklanmak.
Sporcu engeli aşmak için gereğinden fazla yükselir.
Havada kalma süresi artar.
Daha düşük ve ileri yönlü geçiş çalışmaları yapmak.
Bacak diz hareketinden koparak ileri doğru savrulur.
Koşu ritmi bozulabilir.
World Athletics teknik çalışmaları, ön bacağın kontrolsüz biçimde savrulup aşağıya “şaklatılmasının” koşu ritmini olumsuz etkileyebileceğine dikkat çekmektedir.
Kalça ve gövde yana dönebilir.
Arka bacağı kompakt tutarak hızlı biçimde öne getirmek.
Sporcu engeli geçerken yere bakar.
Gövde pozisyonu bozulabilir.
Bakışı ileriye yöneltmek ve başı doğal pozisyonda tutmak.
Denge ve ritim bozulabilir.
Kolları sprint koşusundaki doğal ritimle uyumlu kullanmak.
Engel tekniği doğrudan yüksek engellerle öğretilmemelidir.
Özellikle çocuklar ve yeni başlayanlar için hareket basitten karmaşığa doğru ilerletilmelidir.
Öğrenci düşük seviyedeki bir engelin üzerinden yürüyerek geçer.
Amaç:
Öğrenci engelin yanında durarak ön bacak hareketini öğrenir.
Arka bacağın bükülmesi ve öne alınması çalışılır.
Düşük engellerle yavaş koşu yapılır.
İki veya üç düşük engel arasında ritim oluşturulur.
Teknik yeterlilik oluştuğunda hız kademeli biçimde artırılır.
Düşük engel kullanılır.
3 × 8 tekrar
Her iki bacakla uygulanır.
Sporcu düşük engelin yanında durur.
Arka bacağını:
bük → yana al → öne getir
şeklinde hareket ettirir.
3 × 8 tekrar
Her iki tarafla uygulanabilir.
Yaklaşık 8–12 metre koşu yaklaşması yapılır.
Ardından düşük bir engel geçilir.
Sonrasında 10–15 metre hızlanılır.
10 m yaklaşma + 1 engel + 15 m çıkış
5 tekrar
Engel öncesi hız ile engel sonrası hızın birleştirilmesi.
Düşük engeller kullanılır.
Öğrenci:
engel → üç adım → engel → üç adım → engel
ritmini uygular.
Başlangıç seviyesinde engeller arasındaki mesafe sporcunun seviyesine göre azaltılabilir.
Amaç resmi yarış mesafesini hemen uygulamak değil, ritmi öğretmektir.
Bu çalışmada engel geçişi ile düz sprint birleştirilir.
15 m yaklaşma + engel + 20 m sprint
4–6 tekrar yapılabilir.
Bu çalışma sporcuya şu hissi kazandırır:
“Engel geçişi koşuyu durdurmaz; koşunun bir parçasıdır.”
Sporcu iki farklı bacakla engel geçer.
Örneğin:
Sağ ön bacak → engel
sonraki tekrarda:
Sol ön bacak → engel
Bu çalışma özellikle temel eğitim döneminde değerlidir.
4 × 3 engel
Düşük veya orta yükseklikte engeller.
Amaç:
engel → üç adım → engel → üç adım → engel
ritmini korumaktır.
3 × 30 m
5–8 dakika.
400 metre engellide teknik ile dayanıklılık birlikte ele alınmalıdır.
Örnek bir çalışma:
3 × 150 m engelli ritim koşusu
Aralarda yeterli toparlanma.
Ardından:
3 × 60 m düz sprint
Bu çalışmada özellikle:
üzerinde durulur.
Ancak antrenman mesafesi, engel yüksekliği ve tekrar sayısı sporcunun yaşına ve antrenman seviyesine göre uyarlanmalıdır.
Okul ortamında standart yarış engellerinin aynısını kullanmak her zaman gerekli değildir.
Özellikle başlangıç seviyesinde:
kullanılabilir.
Örneğin 20 metrelik bir alana 4 düşük engel yerleştirilebilir.
Öğrenciler:
Koş → engel geç → üç adım → engel geç
şeklinde ilerleyebilir.
Burada temel amaç yarış performansından önce:
kazandırmaktır.
Engel çalışmalarında güvenlik teknik gelişimin ön koşuludur.
Başlangıçta:
Özellikle çocuklarla yapılan çalışmalarda amaç ilk aşamada engeli mümkün olduğunca hızlı geçmek değil, güvenli ve doğru hareket modelini öğrenmektir.
Engelli koşuyu öğrenciler için şu basit formülle anlatabiliriz:
Hızlan → ritmini bul → engeli yaklaş → dizini öne getir → ön bacağını geçir → arka bacağını toparla → hızlı in → koşmaya devam et.
Bu hareketin tamamında amaç:
engel için koşuyu durdurmamak, engeli koşunun içine dahil etmektir.
| Branş | Sporcu kategorisi | Mesafe | Engel sayısı | Engel aralığı |
|---|---|---|---|---|
| 100 m engelli | Kadınlar | 100 m | 10 | 8,50 m |
| 110 m engelli | Erkekler | 110 m | 10 | 9,14 m |
| 400 m engelli | Kadınlar | 400 m | 10 | 35 m |
| 400 m engelli | Erkekler | 400 m | 10 | 35 m |
Standart büyükler yarışlarında 100 metre engellide ilk engele 13 m, 110 metre engellide 13,72 m ve 400 metre engellide ilk engele 45 m mesafe bulunur.
Kısa mesafe engelli koşuları, atletizmin en fazla teknik koordinasyon gerektiren sprint branşları arasında yer alır. 100 metre ve 110 metre engelli, yüksek süratin kısa mesafede engel geçişleriyle birleştirildiği yarışlardır. 400 metre engelli ise sürat, ritim ve sürat dayanıklılığını aynı yarış içerisinde bir araya getirir.
Başarılı bir engel geçişinde sporcu engelin üzerine sıçramak yerine engel üzerinden ileri doğru hareket etmeyi öğrenmelidir. Ön bacağın kontrollü biçimde öne alınması, arka bacağın hızlı şekilde toparlanması, gövdenin dengeli tutulması, kolların ritmik kullanılması ve engel sonrasında koşuya hızlı biçimde devam edilmesi temel teknik unsurlardır.
Bu nedenle engelli koşu öğretiminde şu sıra izlenebilir:
Temel koşu becerisi → düşük engel → ön bacak → arka bacak → tek engel → engeller arası ritim → çoklu engel → hızlandırılmış engelli koşu.
Engelli koşunun temel felsefesi ise tek cümleyle şöyle ifade edilebilir:
“Engeli aşmak değil, engeli koşu ritminin doğal bir parçası hâline getirmek.”
Bu anlayışla yapılan çalışmalar, sporcunun yalnızca engel geçiş becerisini değil; aynı zamanda sürat, koordinasyon, ritim, denge, kuvvet ve hareket kontrolünü geliştirmesine katkı sağlar.
News
Beden eğitimi derslerinde sınıf yönetimi; öğrencilerin güvenli, düzenli, aktif ve öğrenmeye uygun bir ortamda hareket etmelerini sağlamak açısından büyük önem taşır. Dersin diğer sınıf içi etkinliklerden farklı olarak hareket, oyun, takım çalışması ve fiziksel etkinlik içermesi, öğretmenin sınıf yönetiminde farklı stratejiler kullanmasını gerektirir.
Beden eğitimi dersi, öğrencilerin yalnızca fiziksel becerilerini geliştirdikleri bir ders değildir. Aynı zamanda iş birliği yapma, kurallara uyma, sorumluluk alma, iletişim kurma, problem çözme, fair-play anlayışı geliştirme ve sağlıklı yaşam alışkanlıkları kazanma açısından önemli bir eğitim alanıdır.
Bu hedeflerin gerçekleşebilmesi için beden eğitimi dersinde etkili bir sınıf yönetimi oluşturulması gerekir. Spor salonu, okul bahçesi, saha veya açık alan gibi farklı ortamlarda gerçekleştirilen derslerde öğrencilerin sürekli hareket hâlinde olması; güvenlik, zaman yönetimi, araç-gereç kullanımı ve öğrenci davranışlarının kontrolünü önemli hâle getirir.
Etkili sınıf yönetimi, öğrencileri sürekli kontrol altında tutmak anlamına gelmez. Asıl amaç; öğrencilerin kuralları benimsemesini, sorumluluk almasını ve ders sürecine aktif olarak katılmasını sağlayan düzenli bir öğrenme ortamı oluşturmaktır.
Beden eğitimi derslerinde iyi bir sınıf yönetimi sayesinde:
Özellikle kalabalık sınıflarda sınıf yönetiminin yetersiz olması, öğrencilerin bekleme süresinin artmasına, etkinlik alanının kontrolünün zorlaşmasına ve güvenlik problemlerinin ortaya çıkmasına neden olabilir.
Dersin başında öğrencilerin anlayabileceği açık ve kısa kurallar belirlenmelidir.
Örneğin:
Kuralların yalnızca öğretmen tarafından belirlenmesi yerine, öğrencilerin de sürece katılması kuralların benimsenmesini kolaylaştırabilir.
Beden eğitimi ve spor dersinde tekrar eden rutinler öğrencilerin ne yapacağını önceden bilmesini sağlar.
Örneğin ders rutini şu şekilde oluşturulabilir:
Toplanma → Yoklama → Isınma → Konu anlatımı/gösterim → Uygulama → Oyun → Soğuma → Araç-gereç toplama → Değerlendirme
Bu düzen öğrencilerin derse daha hızlı adapte olmasına yardımcı olur.
Beden eğitimi öğretmeni ders sırasında yalnızca tek bir noktada durmamalıdır. Öğretmen, öğrencilerin tamamını görebileceği ve gerektiğinde müdahale edebileceği bir konumda bulunmalıdır.
Özellikle:
öğretmenin görüş alanında olmalıdır.
Beden eğitimi dersinde sınıf yönetiminin en önemli boyutlarından biri güvenliktir.
Ders başlamadan önce öğretmen:
Özellikle koşu, sıçrama, atma, top oyunları ve istasyon çalışmalarında öğrencilerin birbirleriyle çarpışmasını önleyecek düzenlemeler yapılmalıdır.
Beden eğitimi derslerinde öğrencilerin gruplara ayrılması sınıf yönetimini kolaylaştırabilir.
Gruplar oluşturulurken öğrencilerin:
dikkate alınabilir.
Ancak gruplar oluşturulurken öğrencileri sürekli olarak “başarılı-başarısız” şeklinde ayırmaktan kaçınılmalıdır.
Farklı beceri düzeylerine sahip öğrencilerin birlikte çalışması, akran öğrenmesini ve iş birliğini destekleyebilir.
Beden eğitimi dersinde toplar, huniler, ipler, çemberler, minderler, raketler ve benzeri birçok araç kullanılabilir.
Araç-gereç yönetiminin etkili olması için:
Bu yaklaşım öğrencilerin yalnızca spor becerilerini değil, sorumluluk duygularını da geliştirir.
Beden eğitimi derslerinde zamanın büyük bölümü öğrencilerin aktif hareket ettiği etkinliklere ayrılmalıdır.
Öğretmenin uzun açıklamalar yapması öğrencilerin hareketsiz kalmasına neden olabilir. Bu nedenle açıklamalar kısa, anlaşılır ve uygulamaya dönük olmalıdır.
Örneğin bir basketbol etkinliğinde:
2 dakika: Açıklama ve gösterim
5 dakika: Bireysel uygulama
8 dakika: Eşli çalışma
10 dakika: Grup çalışması
10 dakika: Oyun
3 dakika: Soğuma ve değerlendirme
gibi bir zaman planlaması yapılabilir.
Beden eğitimi derslerinde öğrencilerin hareket hâlinde olması nedeniyle bazı davranış problemleri ortaya çıkabilir.
Örneğin:
Bu tür durumlarda öğretmenin öncelikle davranışın nedenini anlamaya çalışması önemlidir.
Uygulanabilecek yöntemler:
Öğrencinin doğru davranışı fark edilmeli ve olumlu geri bildirim verilmelidir.
Uzun açıklamalar yerine davranışa yönelik kısa bir uyarı yapılmalıdır.
Sorun devam ediyorsa öğrenciyle sınıfın önünde tartışmak yerine bireysel iletişim kurulmalıdır.
Öğrenciye araç-gereç dağıtımı, grup liderliği veya etkinlik düzenleme gibi uygun sorumluluklar verilebilir.
Başarılı bir beden eğitimi dersinde öğrenciler hata yapmaktan korkmamalıdır.
Öğretmen:
Özellikle fiziksel beceriler konusunda kendine güveni düşük öğrencilerin cesaretlendirilmesi önemlidir.
Beden eğitimi derslerinde sınıf yönetimi yalnızca sessizliği ve düzeni sağlamak değildir.
Öğrencilerin:
beklenmelidir.
Bu davranışlar öğrencilerin sosyal ve duyuşsal gelişimine önemli katkılar sağlar.
Her öğrencinin fiziksel gelişimi, motor becerileri, öğrenme hızı ve ilgi alanı aynı değildir.
Bu nedenle öğretmen aynı etkinliği bütün öğrencilerden aynı düzeyde gerçekleştirmelerini beklememelidir.
Örneğin basketbol dersinde:
Böylece bütün öğrenciler aynı öğrenme hedefi doğrultusunda kendi düzeylerine uygun görevler gerçekleştirebilir.
İstasyon yöntemi beden eğitimi derslerinde hem hareketlilik hem de sınıf yönetimi açısından etkili bir yöntemdir.
Örneğin bir basketbol dersinde:
| İstasyon | Etkinlik |
|---|---|
| 1. İstasyon | Top sürme |
| 2. İstasyon | Pas çalışması |
| 3. İstasyon | Şut çalışması |
| 4. İstasyon | Hız ve çeviklik |
| 5. İstasyon | Küçük grup oyunu |
Öğrenciler belirlenen süre sonunda bir sonraki istasyona geçer.
Bu sistem sayesinde öğrencilerin bekleme süresi azalır ve derse aktif katılım artar.
Oyun, beden eğitimi dersinde öğrencilerin motivasyonunu artıran önemli araçlardan biridir.
Ancak oyun başlamadan önce:
açıklanmalıdır.
Öğretmen oyunu yalnızca izleyen kişi olmamalı; gerektiğinde oyunu durdurmalı, geri bildirim vermeli ve kuralların uygulanmasını sağlamalıdır.
Öğretmenin kullandığı dil, öğrencilerin derse yönelik tutumlarını doğrudan etkileyebilir.
“Yanlış yaptın.” yerine:
“Bu hareketi bir kez daha deneyelim.”
“Koşamıyorsun.” yerine:
“Kendi hızında devam et ve tekniğine odaklan.”
gibi gelişimi destekleyen ifadeler kullanılabilir.
Bu yaklaşım öğrencinin motivasyonunu ve derse katılımını artırabilir.
Ders Konusu: Basketbolda Top Sürme
| Ders Aşaması | Öğretmenin Görevi | Öğrencinin Görevi |
|---|---|---|
| Toplanma | Öğrencileri düzenler | Belirlenen alanda toplanır |
| Isınma | Isınma hareketlerini yönlendirir | Hareketleri uygular |
| Açıklama | Top sürme tekniğini açıklar | Dinler ve gözlemler |
| Gösterim | Doğru tekniği gösterir | Hareketi gözlemler |
| Bireysel çalışma | Öğrencileri gözlemler | Top sürme çalışır |
| Grup çalışması | Grupları kontrol eder | İş birliği yapar |
| Oyun | Kuralları takip eder | Öğrenilen beceriyi kullanır |
| Soğuma | Soğuma hareketlerini yaptırır | Hareketleri uygular |
| Değerlendirme | Geri bildirim verir | Kendisini değerlendirir |
Beden eğitimi dersinde sınıf yönetimi; disiplin, güvenlik, zaman yönetimi, iletişim, öğrenci katılımı ve öğrenme ortamının düzenlenmesi gibi birçok unsuru birlikte kapsar.
Başarılı bir beden eğitimi öğretmeni yalnızca spor becerilerini öğreten kişi değil; aynı zamanda öğrencilerin güvenli, aktif, iş birlikçi ve sorumluluk sahibi bireyler olarak gelişmelerine rehberlik eden kişidir.
Etkili sınıf yönetiminin temelinde öğrenciyi kontrol etmekten çok, öğrencinin kuralları anlamasını, sorumluluk almasını, derse aktif katılmasını ve kendi davranışlarını yönetebilmesini sağlamak bulunur.
Bu nedenle beden eğitimi derslerinde sınıf yönetimi, öğretim sürecinin ayrılmaz bir parçası olarak ele alınmalıdır.
Beden Eğitimi Öğretmeninin Görevleri ile İlgili Yazımızı Okumak İçin Linki Açınız……
