49,1725$%0,04
55,3839€%0,03
6.589,97%0,10
4.167,31%0,07
Engelli koşular, kısa mesafe sprint hızının; denge, koordinasyon, ritim, esneklik, kuvvet ve teknik beceri ile birleştirildiği atletizm branşlarıdır. Başarılı bir engelli koşucunun amacı yalnızca engelin üzerinden geçmek değildir. Asıl amaç, engeli mümkün olduğunca kısa sürede ve minimum hız kaybıyla geçerek koşu ritmini korumaktır.
100 metre ve 110 metre engelli yarışlarında temel teknik prensipler büyük ölçüde benzerdir. Ancak engel yüksekliği, engeller arasındaki mesafe ve ilk engele ulaşma düzeni farklı olduğu için teknik uygulamada önemli farklılıklar ortaya çıkar.
| Özellik | 100 m Engelli | 110 m Engelli |
|---|---|---|
| Yarış mesafesi | 100 m | 110 m |
| Branş | Kadınlar | Erkekler |
| Engel sayısı | 10 | 10 |
| İlk engele mesafe | 13 m | 13,72 m |
| Engeller arası | 8,50 m | 9,14 m |
| Son engel-finiş | 10,50 m | 14,02 m |
| Standart engel yüksekliği | 83,8 cm | 106,7 cm |
| Engeller arası yaygın adım | 3 adım | 3 adım |
Güncel World Athletics teknik kurallarında 100 m ve 110 m engelli yarışları için bu mesafeler ve 10 engel standardı korunmaktadır.
Engelli koşunun ilk bölümü sprint çıkışıyla başlar. Sporcu çıkış takozlarından güçlü ve kontrollü biçimde çıkarak ilk engele doğru hızlanır.
Buradaki temel amaç:
İlk engel 13 metre uzaklıktadır. Elit kadın engel koşucularında ilk engele ulaşmak için 8 adımlık ritim yaygın olarak kullanılır.
İlk engel 13,72 metre uzaklıktadır. Üst düzey erkek engel koşucularında ilk engele 7 adımda ulaşmak yaygın bir tekniktir.
Önemli: Öğrenci ve başlangıç seviyesindeki sporcularda adım sayısı doğrudan elit sporculardan alınmamalıdır. Sporcunun boyu, bacak uzunluğu, sürati ve teknik düzeyi dikkate alınmalıdır.
Engelin yaklaşık son birkaç metresinde sporcu için en önemli konu ritmi korumaktır.
Engel yaklaştığında yapılan en büyük hatalardan biri, engeli geçebilmek için son adımda yavaşlamaktır.
Doğru uygulamada:
Hızlan → Ritmi koru → Uygun noktadan çık → Engeli geç → Aktif iniş → Koşuya devam et
Sporcu engeli görünce adımlarını kısaltmamalıdır.
Lider bacak, engeli ilk geçen bacaktır.
Engel geçişinin en önemli bölümlerinden biri lider bacağın doğru kullanılabilmesidir.
Temel hareket sırası şöyledir:
Diz öne → Alt bacak açılır → Ayak engelin üzerinden geçer → Bacak hızlı biçimde aşağı alınır
Lider bacak engelin üzerinden gereğinden fazla yükseltilmemelidir.
Amaç, engelin üzerinden yüksek bir sıçrama yapmak değil, yatay hız korunarak engeli geçmektir.
World Athletics de 110 m engelli tekniğinde lider bacağın öne doğru uzatıldığını ve arka bacağın vücuda doğru büküldüğünü belirtmektedir.
Engel geçişinde ikinci önemli unsur takip bacağıdır.
Takip bacağı:
Takip bacağının engelin etrafında gereğinden geniş bir yay çizmesi sporcunun dengesini bozabilir.
Bu nedenle hareket:
Bük → Aç → Öne getir → Aktif olarak yere bas
şeklinde düşünülmelidir.
Teknik çalışmalarda takip bacağının hareketi ayrıca çalıştırılabilir. World Athletics’in teknik materyallerinde de lider ve takip bacağının koordinasyonu önemli teknik unsurlardan biri olarak ele alınmaktadır.
Engel geçişinde gövdenin kontrolü, hızın korunması açısından büyük önem taşır.
Sporcu engelin üzerinden dik şekilde sıçramak yerine gövdesini kontrollü olarak öne taşır.
World Athletics’in kadınlar 100 m engelli teknik analizinde de gövde, baş, kollar ve lider bacağın koordinasyonu özellikle vurgulanmaktadır. (Beden Eğitimi)
Kolların görevi yalnızca denge sağlamak değildir. Aynı zamanda bacak hareketlerinin ritmini destekler.
Engel geçişinde:
Kolların yanlış kullanılması, özellikle 110 m engelli koşuda sporcunun yan şeride doğru açılmasına ve ritmini kaybetmesine neden olabilir.
Engelli koşularda önemli teknik prensiplerden biri dikey hareketi azaltmaktır.
Sporcu engeli bir yüksek atlama engeli gibi düşünmemelidir.
Yanlış:
Koş → sıçra → yüksel → engeli geç → yere in
Doğru:
Koş → kontrollü çıkış → hızlı engel geçişi → aktif iniş → koşuya devam
Ne kadar fazla yükselme olursa havada kalma süresi ve hız kaybı da o kadar artabilir.
Engel geçişi üç temel bölümde incelenebilir:
Sporcu engelden önce uygun noktadan yerden ayrılır.
Lider bacak öne uzanırken takip bacağı bükülerek engelin üzerinden geçirilir.
Lider bacak hızlı şekilde aşağı alınır ve sporcu yeniden koşu ritmine döner.
Bu üç aşamanın birbirinden kopuk değil, tek ve akıcı bir hareket olarak gerçekleştirilmesi gerekir.
Engelden sonra yere basış mümkün olduğunca aktif ve hızlı olmalıdır.
Sporcu yere düştüğü anda duruyormuş gibi davranmamalıdır.
İnişten sonra:
Ayak yere basar → Kalça öne taşınır → Gövde toparlanır → İlk adım alınır → Ritme devam edilir
Amaç, engel geçişini koşunun bir parçası hâline getirmektir.
100 ve 110 metre engelli koşuların karakteristik özelliklerinden biri, engeller arasında çoğu üst düzey sporcunun üç adım kullanmasıdır. 110 m’de engeller arası mesafe 9,14 m, 100 m’de ise 8,50 m’dir.
Bu üç adımın temel mantığı:
1. adım → 2. adım → 3. adım → Engel
Ancak bu üç adımın uzunlukları tamamen aynı değildir.
Teknik çalışmalarda genel olarak:
World Athletics’in teknik eğitim materyalleri, engeller arasındaki üç adımın farklı uzunluklara sahip olduğunu ve bu nedenle düz sprint adımlarından farklı bir biyomekanik ritim gerektiğini belirtmektedir.
İki branşın tekniği benzer olsa da engel yüksekliği ve mesafeler nedeniyle uygulama farklılaşır.
400 metre engelli koşusu, atletizm pistinde bir turun (400 m) tamamlandığı, hız ve dayanıklılığın birlikte kullanıldığı bir koşu branşıdır. Yarışta sporcular 10 engeli geçer ve engeller arasındaki mesafe boyunca koşu ritimlerini mümkün olduğunca korumaya çalışırlar.
400 metre engellide sporcu, engellere yaklaşırken hızını kontrol etmeli ve engeli geçiş sırasında gereksiz yükseklik kaybetmemelidir. Engel geçişinden sonra hızlı bir şekilde koşuya devam ederek bir sonraki engele hazırlanır.
Bu branşta adım uzunluğu, adım ritmi, engel geçiş tekniği, hız dayanıklılığı ve yarış boyunca enerjiyi doğru kullanma performansı belirleyen temel unsurlardır. Özellikle son bölümde yorgunluk arttığı için doğru ritmi korumak büyük önem taşır.
Kısaca: 400 metre engelli koşusu, 10 engelin belirli aralıklarla geçildiği; sürat, dayanıklılık ve teknik becerinin bir arada gerektiği atletizm branşıdır.
| Hata | Sonuç | Çözüm |
|---|---|---|
| Engel öncesinde yavaşlamak | Hız kaybı | Ritim çalışması |
| Fazla yükselmek | Havada kalma artar | Daha yatay geçiş |
| Lider bacağı erken açmak | Engel mesafesi bozulur | Diz sürüş çalışması |
| Takip bacağını dışarı açmak | Denge kaybı | Takip bacağı drillleri |
| Kolları yana açmak | Denge ve yön bozulur | Kol koordinasyonu |
| İnişte ayağı pasif bırakmak | Ritim kaybı | Aktif iniş çalışmaları |
| Engele bakarak koşmak | Gövde ritmi bozulur | İleriye odaklanma |
| Üç adım ritmini bozmak | Sonraki engele hazırlık kaybolur | Mini engel ritim çalışmaları |
100 metre ve 110 metre engelli koşularda başarı, yalnızca hızlı koşmaya değil; hızın engel geçişleri sırasında korunmasına bağlıdır. Bunun için çıkış, ilk engele yaklaşma, lider bacak, takip bacağı, gövde, kol kullanımı, aktif iniş ve engeller arası ritim bir bütün olarak çalışılmalıdır.
En önemli teknik düşünce şudur:
“Engelin üzerinden mümkün olduğunca yükseğe çıkmak değil, engeli geçerken mümkün olduğunca az hız kaybetmek.”
Bu nedenle iyi bir engel koşucusunda sprint hızı + ritim + koordinasyon + teknik ekonomi birlikte gelişmelidir.
İstersen bunu bir sonraki aşamada “100 ve 110 metre engelli koşularda 10 farklı örnek antrenman” şeklinde, başlangıç–orta–ileri seviye olarak da hazırlayabilirim.
News
Atletizm
Atletizm
Atletizm
Atletizm
Atletizm
Atletizm
ATLETIZM
