49,1186$%-0,01
55,1093€%-0,03
6.548,25%0,10
4.141,36%0,03
Atletizmde engelli koşular, süratin yalnızca düz bir hatta kullanılmadığı; hız, ritim, koordinasyon, hareket çabukluğu, esneklik, kuvvet ve teknik becerinin aynı anda sergilendiği yarışlardır.
Düz sprintte sporcu mümkün olan en yüksek yatay hızı üretmeye çalışırken engelli koşuda aynı hızın, belirli aralıklarla yerleştirilmiş engeller üzerinden geçerken korunması gerekir. Bu nedenle engelli koşucu için başarı yalnızca hızlı koşmakla değil, koşu ritmini bozmadan engelleri en ekonomik biçimde geçebilmekle ilgilidir.
Engelli koşuların temel mantığı şu şekilde özetlenebilir:
Hızlanma → ritim oluşturma → engel yaklaşımı → engel geçişi → yere iniş → yeniden hızlanma → bir sonraki engele hazırlık
World Athletics’e göre standart büyükler engelli yarışları erkeklerde 110 metre ve 400 metre, kadınlarda ise 100 metre ve 400 metre olarak uygulanmaktadır. Bu yarışların her birinde 10 engel bulunur.
Kısa mesafe engelli koşuları genel olarak şu branşlardan oluşur:
Bunların içerisinde 100 metre ve 110 metre engelli yarışları klasik anlamda sprint engelli koşuları olarak değerlendirilir. 400 metre engelli ise bir tur boyunca yüksek hızın ritim ve dayanıklılıkla birlikte kullanılmasını gerektirir.
110 metre engelli, erkeklerde gerçekleştirilen ve düz pist üzerinde koşulan bir sprint engelli yarışıdır.
Yarışta:
Bu branşta sporcu, çıkıştan itibaren hızlanırken aynı zamanda ilk engele uygun adım ritmiyle ulaşmak zorundadır.
Elit erkek engelli koşucularda ilk engele ulaşmak çoğunlukla yedi adımlık bir ritimle gerçekleştirilir; ancak bu değer her sporcu için değişmez bir kural değildir. Sporcunun antropometrik özellikleri, kuvveti, teknik kapasitesi ve antrenman düzeyi dikkate alınmalıdır.
100 metre engelli kadınlar arasında gerçekleştirilen sprint engelli yarışıdır.
Yarışta:
100 metre engellide temel amaç, engeller arasında sprint ritmini korurken her engelin üzerinden mümkün olduğunca yatay hız kaybetmeden geçmektir.
Bu nedenle başarılı bir kadın engelli koşucuda:
hız + ritim + teknik + koordinasyon
birlikte gelişmelidir.
400 metre engelli, standart 400 metre pistinin bir turunda gerçekleştirilir.
Yarışta:
400 metre engelliyi 100 veya 110 metre engelliden ayıran en önemli özellik, sporcunun hızı uzun süre koruması ve yorgunluk altında engel ritmini sürdürebilmesidir.
Bu nedenle 400 metre engellide yalnızca sürat değil:
da önemlidir.
Bir engelin üzerinden geçişi tek bir hareket olarak düşünmek doğru değildir.
Başarılı bir geçiş yaklaşık olarak şu aşamalardan oluşur:
World Athletics teknik çalışmalarında engel geçişinin mümkün olduğunca düz koşu hareketine yakın tutulması ve dikey hareketin gereksiz yere artırılmaması gerektiği vurgulanmaktadır.
Engelli koşucunun başarısı aslında engelin önünde başlamaz.
Engelden birkaç adım önce başlar.
Sporcu engeli gördüğünde son anda adımını değiştirmeye çalışırsa:
Bu nedenle sporcu engel yaklaşımını önceden planlamalıdır.
Özellikle son birkaç adımda:
400 metre engellide de son 4–6 adımın istikrarlı olması ve engel öncesinde gereksiz adım değişikliklerinden kaçınılması teknik açıdan önemlidir.
Engeli geçerken ilk hareketi gerçekleştiren bacak ön bacak veya lead leg olarak adlandırılır.
Bu bacak:
Burada en önemli noktalardan biri, hareketin yalnızca dizden itibaren yapılan bir “tekme” biçiminde gerçekleştirilmemesidir.
Hareket dizin öne taşınmasıyla başlamalıdır.
World Athletics’in teknik analizlerinde de ön bacak hareketinde dizin güçlü biçimde öne-yukarı taşınmasının ve alt bacağın doğru zamanda açılmasının önemine dikkat çekilmektedir.
Ön bacağın görevi sadece engelin üzerinden geçmek değildir.
Aynı zamanda:
sağlamaktır.
Bu nedenle iyi bir engel geçişinde ön bacak hareketi:
yüksek → hızlı → kontrollü → ileri yönlü
olmalıdır.
Ayağı gereğinden fazla yukarı kaldırmak sporcunun gereksiz yere yükselmesine neden olabilir.
Amaç engelin üzerinden mümkün olan en ekonomik hareketle geçmektir.
Engelin üzerinden geçiş sırasında diğer bacak arka bacak veya trail leg olarak adlandırılır.
Arka bacağın hareketi engelli koşunun en karakteristik hareketlerinden biridir.
Sporcu:
Arka bacağın gereğinden fazla dışarı açılması vücudun yana doğru dönmesine ve ritmin bozulmasına neden olabilir.
Bu nedenle hareket:
bük → öne getir → hızlı toparla
şeklinde düşünülmelidir.
World Athletics teknik çalışmaları, arka bacağın kompakt biçimde toparlanmasının ve hızlı biçimde koşu pozisyonuna getirilmesinin önemini vurgulamaktadır.
Engel geçişinde gövdenin kontrolü büyük önem taşır.
Sporcu engelin üzerinden geçerken gövdesini tamamen dik tutarsa gereğinden fazla yükselme meydana gelebilir.
Bunun yerine:
Buradaki amaç engeli “zıplayarak” aşmak değil, koşu hareketinin devamlılığını sağlayarak geçmektir.
Engelli koşuda kolların görevi yalnızca denge sağlamak değildir.
Kollar:
Ön bacak hareketiyle karşılıklı kol hareketinin uyumlu olması önemlidir.
Örneğin sağ bacak ön bacak olarak kullanılıyorsa sol kolun hareketi gövdenin dengesine katkı sağlar.
Teknik çalışmalarda kolların ve ön bacağın uyumlu hareketinin omuz ve kalçaların engel doğrultusunda kontrol edilmesine yardımcı olduğu belirtilmektedir.
Engel geçişinin temel amacı:
mümkün olduğunca az dikey hareket + mümkün olduğunca fazla yatay hareket
oluşturmaktır.
Başka bir ifadeyle sporcu:
❌ Engelin üzerine sıçramamalı.
Bunun yerine:
✅ Engelin üzerinden koşu hareketinin devamını sağlayacak şekilde geçmelidir.
Çünkü gereğinden fazla yükselmek:
neden olabilir.
World Athletics’in teknik çalışmalarında engel geçişinin mümkün olduğunca düz koşu mekaniğine yakın ve ekonomik olması gerektiği vurgulanmaktadır.
Engeli geçtikten sonra ön bacak mümkün olduğunca hızlı biçimde yere hazırlanmalıdır.
İnişten sonra amaç:
“Engeli geçtim, şimdi yeniden koşmaya başlıyorum.”
şeklinde düşünülmemelidir.
Aslında sporcu engelin üzerinden geçerken bile bir sonraki koşu adımına hazırlanmaktadır.
Bu nedenle:
İyi bir engel geçişinde engel sonrası ilk adım mümkün olduğunca hızlı ve kontrollü olmalıdır.
Sprint engelli koşularda engeller arasındaki ritim yarışın en önemli unsurlarından biridir.
Erkekler 110 metre engellide standart engel aralığı 9,14 metredir ve elit düzeyde çoğu sporcu engeller arasında üç adımlık ritim kullanır. Kadınlar 100 metre engellide engeller arasındaki mesafe 8,50 metredir.
Üç adımlı ritmin temel mantığı:
1. adım → 2. adım → 3. adım → engel
şeklindedir.
Burada önemli olan yalnızca üç adım atmak değildir.
Asıl amaç:
Üç adımı aynı ritmik yapı içerisinde gerçekleştirebilmektir.
Sporcu engeller arasında belirli bir ritim oluşturduğunda genellikle aynı bacağı ön bacak olarak kullanmaya devam eder.
Bu durum sprint engelli koşularında büyük önem taşır.
Örneğin:
Sağ ön bacak → üç adım → sağ ön bacak → üç adım → sağ ön bacak
şeklinde devam eden bir ritim oluşturulabilir.
Böylece sporcu her engelde farklı bir ayak tercih etmek zorunda kalmaz.
Ancak başlangıç seviyesinde sporcunun her iki bacakla da engel geçişini öğrenmesi faydalıdır. Bu yaklaşım koordinasyonun gelişmesine ve teknik esnekliğin artmasına yardımcı olabilir.
400 metre engellide engeller arası mesafe 35 metredir.
Bu nedenle sporcuların aynı ritmi yarışın tamamında sürdürmesi daha karmaşık hâle gelir.
Yorgunluk arttıkça:
Bu nedenle 400 metre engelli sporcularında engel geçiş tekniği ile sürat dayanıklılığının birlikte geliştirilmesi gerekir.
Bazı sporcular yarışın farklı bölümlerinde engellere farklı bacaklarla yaklaşabilecek bir ritim stratejisi geliştirir. Bu nedenle 400 metre engellide teknik, sporcunun bireysel özelliklerine ve yarış planına göre şekillendirilebilir.
Sporcu engeli gördüğünde hızını azaltır.
Ritim bozulur.
Engelin kendisine değil, engel öncesindeki ritme odaklanmak.
Sporcu engeli aşmak için gereğinden fazla yükselir.
Havada kalma süresi artar.
Daha düşük ve ileri yönlü geçiş çalışmaları yapmak.
Bacak diz hareketinden koparak ileri doğru savrulur.
Koşu ritmi bozulabilir.
World Athletics teknik çalışmaları, ön bacağın kontrolsüz biçimde savrulup aşağıya “şaklatılmasının” koşu ritmini olumsuz etkileyebileceğine dikkat çekmektedir.
Kalça ve gövde yana dönebilir.
Arka bacağı kompakt tutarak hızlı biçimde öne getirmek.
Sporcu engeli geçerken yere bakar.
Gövde pozisyonu bozulabilir.
Bakışı ileriye yöneltmek ve başı doğal pozisyonda tutmak.
Denge ve ritim bozulabilir.
Kolları sprint koşusundaki doğal ritimle uyumlu kullanmak.
Engel tekniği doğrudan yüksek engellerle öğretilmemelidir.
Özellikle çocuklar ve yeni başlayanlar için hareket basitten karmaşığa doğru ilerletilmelidir.
Öğrenci düşük seviyedeki bir engelin üzerinden yürüyerek geçer.
Amaç:
Öğrenci engelin yanında durarak ön bacak hareketini öğrenir.
Arka bacağın bükülmesi ve öne alınması çalışılır.
Düşük engellerle yavaş koşu yapılır.
İki veya üç düşük engel arasında ritim oluşturulur.
Teknik yeterlilik oluştuğunda hız kademeli biçimde artırılır.
Düşük engel kullanılır.
3 × 8 tekrar
Her iki bacakla uygulanır.
Sporcu düşük engelin yanında durur.
Arka bacağını:
bük → yana al → öne getir
şeklinde hareket ettirir.
3 × 8 tekrar
Her iki tarafla uygulanabilir.
Yaklaşık 8–12 metre koşu yaklaşması yapılır.
Ardından düşük bir engel geçilir.
Sonrasında 10–15 metre hızlanılır.
10 m yaklaşma + 1 engel + 15 m çıkış
5 tekrar
Engel öncesi hız ile engel sonrası hızın birleştirilmesi.
Düşük engeller kullanılır.
Öğrenci:
engel → üç adım → engel → üç adım → engel
ritmini uygular.
Başlangıç seviyesinde engeller arasındaki mesafe sporcunun seviyesine göre azaltılabilir.
Amaç resmi yarış mesafesini hemen uygulamak değil, ritmi öğretmektir.
Bu çalışmada engel geçişi ile düz sprint birleştirilir.
15 m yaklaşma + engel + 20 m sprint
4–6 tekrar yapılabilir.
Bu çalışma sporcuya şu hissi kazandırır:
“Engel geçişi koşuyu durdurmaz; koşunun bir parçasıdır.”
Sporcu iki farklı bacakla engel geçer.
Örneğin:
Sağ ön bacak → engel
sonraki tekrarda:
Sol ön bacak → engel
Bu çalışma özellikle temel eğitim döneminde değerlidir.
4 × 3 engel
Düşük veya orta yükseklikte engeller.
Amaç:
engel → üç adım → engel → üç adım → engel
ritmini korumaktır.
3 × 30 m
5–8 dakika.
400 metre engellide teknik ile dayanıklılık birlikte ele alınmalıdır.
Örnek bir çalışma:
3 × 150 m engelli ritim koşusu
Aralarda yeterli toparlanma.
Ardından:
3 × 60 m düz sprint
Bu çalışmada özellikle:
üzerinde durulur.
Ancak antrenman mesafesi, engel yüksekliği ve tekrar sayısı sporcunun yaşına ve antrenman seviyesine göre uyarlanmalıdır.
Okul ortamında standart yarış engellerinin aynısını kullanmak her zaman gerekli değildir.
Özellikle başlangıç seviyesinde:
kullanılabilir.
Örneğin 20 metrelik bir alana 4 düşük engel yerleştirilebilir.
Öğrenciler:
Koş → engel geç → üç adım → engel geç
şeklinde ilerleyebilir.
Burada temel amaç yarış performansından önce:
kazandırmaktır.
Engel çalışmalarında güvenlik teknik gelişimin ön koşuludur.
Başlangıçta:
Özellikle çocuklarla yapılan çalışmalarda amaç ilk aşamada engeli mümkün olduğunca hızlı geçmek değil, güvenli ve doğru hareket modelini öğrenmektir.
Engelli koşuyu öğrenciler için şu basit formülle anlatabiliriz:
Hızlan → ritmini bul → engeli yaklaş → dizini öne getir → ön bacağını geçir → arka bacağını toparla → hızlı in → koşmaya devam et.
Bu hareketin tamamında amaç:
engel için koşuyu durdurmamak, engeli koşunun içine dahil etmektir.
| Branş | Sporcu kategorisi | Mesafe | Engel sayısı | Engel aralığı |
|---|---|---|---|---|
| 100 m engelli | Kadınlar | 100 m | 10 | 8,50 m |
| 110 m engelli | Erkekler | 110 m | 10 | 9,14 m |
| 400 m engelli | Kadınlar | 400 m | 10 | 35 m |
| 400 m engelli | Erkekler | 400 m | 10 | 35 m |
Standart büyükler yarışlarında 100 metre engellide ilk engele 13 m, 110 metre engellide 13,72 m ve 400 metre engellide ilk engele 45 m mesafe bulunur.
Kısa mesafe engelli koşuları, atletizmin en fazla teknik koordinasyon gerektiren sprint branşları arasında yer alır. 100 metre ve 110 metre engelli, yüksek süratin kısa mesafede engel geçişleriyle birleştirildiği yarışlardır. 400 metre engelli ise sürat, ritim ve sürat dayanıklılığını aynı yarış içerisinde bir araya getirir.
Başarılı bir engel geçişinde sporcu engelin üzerine sıçramak yerine engel üzerinden ileri doğru hareket etmeyi öğrenmelidir. Ön bacağın kontrollü biçimde öne alınması, arka bacağın hızlı şekilde toparlanması, gövdenin dengeli tutulması, kolların ritmik kullanılması ve engel sonrasında koşuya hızlı biçimde devam edilmesi temel teknik unsurlardır.
Bu nedenle engelli koşu öğretiminde şu sıra izlenebilir:
Temel koşu becerisi → düşük engel → ön bacak → arka bacak → tek engel → engeller arası ritim → çoklu engel → hızlandırılmış engelli koşu.
Engelli koşunun temel felsefesi ise tek cümleyle şöyle ifade edilebilir:
“Engeli aşmak değil, engeli koşu ritminin doğal bir parçası hâline getirmek.”
Bu anlayışla yapılan çalışmalar, sporcunun yalnızca engel geçiş becerisini değil; aynı zamanda sürat, koordinasyon, ritim, denge, kuvvet ve hareket kontrolünü geliştirmesine katkı sağlar.
News
Atletizm
Atletizm
Atletizm
Atletizm
Atletizm
Atletizm