47,9184$%0,00
55,5050€%-0,04
6.774,90%-0,44
4.393,75%-0,52
Voleybolda başarılı bir altyapı oluşturmanın ilk adımlarından biri, doğru sporcuyu doğru zamanda keşfedebilmektir. Ancak yetenekli oyuncuyu belirlemek yalnızca boy uzunluğuna, güçlü bir smaç vuruşuna ya da yüksek sıçrama becerisine bakılarak yapılabilecek bir işlem değildir. Günümüzde voleybolda yetenek seçimi; fiziksel özelliklerin yanı sıra teknik beceri, koordinasyon, oyun anlayışı, öğrenme kapasitesi, mücadele isteği ve gelişim potansiyelinin birlikte değerlendirilmesini gerektiren çok yönlü bir süreç olarak ele alınmalıdır.
Özellikle çocuk ve genç sporcuların değerlendirilmesinde bu yaklaşım daha da önem kazanıyor. Çünkü gelişim çağındaki bir sporcunun bugün sahip olduğu fiziksel özellikler, gelecekteki performansını kesin olarak göstermeyebilir. Erken gelişen bir sporcu kısa vadede avantajlı görünürken, daha geç gelişen başka bir sporcu ilerleyen yıllarda çok daha yüksek bir performans seviyesine ulaşabilir.

Bir voleybolcunun yeteneğini yalnızca bir test sonucu üzerinden belirlemek doğru değildir. Örneğin yüksek sıçrama yapan bir oyuncu önemli bir avantaja sahip olabilir; ancak manşet kontrolü zayıfsa, oyunu okuyamıyorsa veya yeni teknikleri öğrenmekte zorlanıyorsa bu fiziksel avantaj tek başına yeterli olmayacaktır.
Benzer şekilde uzun boylu bir oyuncu file üzerinde avantaj sağlayabilir. Fakat voleybolda başarı; boyun yanında doğru zamanlama, koordinasyon, teknik beceri ve karar verme yeteneğini de gerektirir.
Bu nedenle seçmelerde mümkün olduğunca farklı özellikleri ölçen testlerin ve gerçek oyun gözlemlerinin bir arada kullanılması gerekir.
Voleybolda file yüksekliği nedeniyle oyuncunun boyu, kol uzunluğu ve erişebildiği maksimum yükseklik önemli özelliklerdir. Özellikle orta oyuncu ve hücum oyuncularında yüksek erişim noktası ciddi avantaj sağlayabilir.
Bununla birlikte altyapı seçimlerinde “uzun olan seçilir” anlayışından uzaklaşılması gerekir. Çocuğun yaşına göre büyüme ve gelişim süreci, mevcut fiziksel durumuyla birlikte değerlendirilmelidir.
Bir sporcunun;
değerlendirilebilir.
Buradaki amaç en yüksek değerlere sahip sporcuyu otomatik olarak seçmek değil, sporcunun voleybola uygun fiziksel özelliklerini diğer becerileriyle birlikte değerlendirmektir.
Voleybol yeteneğinin en önemli göstergelerinden biri sporcunun top ile kurduğu ilişkidir.
Manşet, parmak pas, servis, smaç ve blok gibi temel teknikler seçmelerde mutlaka gözlemlenmelidir.
Ancak teknik değerlendirme yapılırken yalnızca başarılı tekrarların sayılması yeterli değildir. Oyuncunun hareketi nasıl gerçekleştirdiği ve hatadan sonra ne kadar hızlı düzelebildiği de önem taşır.
Örneğin bir sporcu ilk denemelerde başarısız olabilir. Fakat antrenörün verdiği düzeltmeyi çok hızlı anlayarak sonraki denemelerinde belirgin gelişim gösteriyorsa bu durum önemli bir yetenek göstergesi olarak kabul edilebilir.
Bu nedenle seçme sırasında şu soru sorulmalıdır:
“Sporcu şu anda ne kadar iyi?” kadar “Sporcu verilen eğitimden ne kadar hızlı yararlanıyor?”
Özellikle altyapı oyuncularında top kontrolü önemli bir değerlendirme alanıdır.
Sporcunun farklı yönlerden gelen toplara nasıl tepki verdiği, topa yaklaşırken ayaklarını nasıl kullandığı ve topu hedeflenen bölgeye ne kadar kontrollü gönderebildiği incelenebilir.
İyi bir oyuncuda sadece teknik hareketin doğru olması değil, hareketin değişen oyun koşullarına uyarlanabilmesi de beklenir.
Pasör adaylarında topu kontrol etme ve hedefe yönlendirme becerisi daha ayrıntılı incelenmelidir.
Pasör için;
gibi özellikler önem taşır.
Ancak diğer pozisyonlarda oynayacak sporcuların da temel pas becerisine sahip olması beklenmelidir.
Servis testlerinde topa ne kadar sert vurulduğu değil topun kontrolü ve hedeflenen bölgeye gönderilebilmesi de önemlidir.
Seçmelerde belirli hedef alanlar oluşturularak oyuncunun servis isabeti ölçülebilir. Daha sonra servis tekniği, topun yönü ve hata oranı birlikte değerlendirilebilir.
İyi servis atan sporcu sadece güçlü servis kullanan değil, servisi oyun içerisinde bir silah olarak kullanabilen sporcudur.
Smaç değerlendirmesinde yalnızca sıçrama yüksekliğine bakmak yanıltıcı olabilir.
Smaç hareketinin;
aşamaları birlikte değerlendirilmelidir.
Bir sporcunun sıçraması çok yüksek olmasa bile doğru zamanlama ve iyi teknik sayesinde etkili bir hücum oyuncusuna dönüşmesi mümkündür.
Bu nedenle sıçrama testi ile birlikte gerçek hücum performansının da gözlemlenmesi gerekir.
Blok oyuncusunda uzun boy ve yüksek erişim önemli avantajlardır. Fakat blokta başarı yalnızca fiziksel özelliklerle açıklanamaz.
Oyuncunun;
gibi özellikleri de değerlendirilmelidir.
Bu nedenle uzun ancak yavaş hareket eden bir oyuncu ile biraz daha kısa fakat çok iyi zamanlama ve oyun okuma becerisine sahip bir oyuncu arasında karar verirken yalnızca boya bakmak doğru değildir.
Voleybolda hareket alanı büyük değildir; ancak oyuncular çok kısa sürelerde yön değiştirmek zorunda kalır.
Özellikle savunmada ve blokta oyuncunun birkaç metre içerisinde hızlanması, durması ve tekrar hareket etmesi gerekir.
Bu nedenle kısa mesafe sürat ve çeviklik testleri kullanılabilir.
Ancak laboratuvar veya saha testlerinin yanında sporcunun gerçek oyun sırasında topa verdiği tepki de değerlendirilmelidir.
Çünkü bir sporcunun koni veya işaretler arasında hızlı hareket etmesi, maç içerisinde doğru zamanda doğru yere hareket edeceği anlamına gelmez.
İyi voleybolcu yalnızca verilen tekniği uygulayan oyuncu değildir. Oyuncu aynı zamanda sahadaki durumu okuyabilmeli ve doğru kararı verebilmelidir.
Seçmeler sırasında özellikle şu davranışlar gözlemlenebilir:
Bu özelliklerin ortaya çıkması için oyuncuların mutlaka oyun içerisinde gözlemlenmesi gerekir.
Yetenek seçmelerinde yalnızca istasyon şeklinde yapılan testler yeterli olmayabilir.
Örneğin 2’ye 2, 3’e 3, 4’e 4 veya yaş grubuna uygun farklı küçük oyunlar kullanılarak oyuncuların gerçek oyun davranışları incelenebilir.
Bu uygulamalarda antrenör;
gibi soruların cevaplarını gözlemleyebilir.
Bazen teknik testlerde ortalama sonuç alan bir oyuncu, gerçek oyun içerisinde çok daha yüksek bir potansiyel gösterebilir.
Yetenek seçiminde üzerinde daha fazla durulması gereken konulardan biri de öğrenme hızıdır.
Seçme sırasında oyuncuya bilmediği bir hareket veya yeni bir taktik görev verilebilir. Kısa bir öğretim sürecinden sonra oyuncunun bu bilgiyi ne ölçüde uygulayabildiğine bakılabilir.
Örneğin ilk uygulamada hata yapan ancak birkaç tekrar sonunda tekniğini belirgin şekilde geliştiren oyuncu dikkatle takip edilmelidir.
Çünkü altyapı çalışmalarının temel amacı zaten sporcuyu geliştirmektir.
Bu nedenle seçim komisyonunun yalnızca “hazır performansa” değil, geliştirilebilirliğe de bakması gerekir.
Voleybol bir takım sporudur. Bu nedenle bireysel yetenek kadar takım içerisindeki davranış da önemlidir.
Seçmelerde sporcunun;
gözlemlenebilir.
Burada subjektif kararların önüne geçmek için antrenörlerin önceden belirlenmiş gözlem kriterleri kullanması daha sağlıklı olacaktır.
Her oyuncudan aynı özellikleri beklemek doğru değildir. Sporcu seçmeli yapılırken sporcunun hangi yönde potansiyeli varsa o alanda çalıştırılmalı.
Pasörde oyun görüşü, el-göz koordinasyonu, top kontrolü ve karar verme öne çıkarken;
smaçörde hücum becerisi, sıçrama, hız ve manşet;
orta oyuncuda erişim yüksekliği, blok, sıçrama ve zamanlama;
liberoda reaksiyon, çeviklik, manşet, top kontrolü ve oyun okuma;
karşı oyuncuda ise hücum, blok, servis ve file üzerindeki etkinlik daha fazla önem taşıyabilir.
Dolayısıyla seçim kriterlerinin oyuncunun oynayacağı veya oynayabileceği pozisyona göre ağırlıklandırılması gerekir.
Altyapı seçmelerinde yapılan en büyük hatalardan biri, fiziksel olarak erken gelişen çocukları doğrudan daha yetenekli kabul etmektir.
Aynı yaşta bulunan iki çocuğun biyolojik gelişimi aynı olmayabilir. Bir çocuk diğerinden daha uzun veya daha güçlü olabilir. Ancak birkaç yıl içerisinde aradaki fark değişebilir.
Bu nedenle küçük yaşlarda seçim yapılırken;
mevcut fiziksel performans + teknik beceri + öğrenme hızı + gelişim potansiyeli
birlikte değerlendirilmelidir.
Antrenörler mümkün olduğunca sporcuları yalnızca akranlarıyla değil, kendi gelişim süreçleriyle de karşılaştırmalıdır.
Bir altyapı kulübü için aşağıdaki gibi örnek bir değerlendirme sistemi oluşturulabilir:
| Kriter | Puan |
|---|---|
| Manşet ve top kontrolü | 15 |
| Parmak pas | 10 |
| Servis | 10 |
| Hücum/smaç | 10 |
| Blok | 10 |
| Koordinasyon | 10 |
| Sıçrama ve patlayıcı kuvvet | 10 |
| Hız ve çeviklik | 10 |
| Oyun zekâsı | 10 |
| Öğrenme ve takım davranışı | 5 |
| Toplam | 100 |
Bu puanlama sabit bir ulusal standart olarak değil, kulüp veya okulun kendi yaş grubuna ve pozisyon ihtiyaçlarına göre geliştirebileceği örnek bir model olarak kullanılmalıdır.
Gerçek yeteneği belirlemek için yalnızca bir gün yapılan seçmeler yeterli olmayabilir. Voleybolda sporcu seçimi sürece yayılıp sporcunun yeteneği doğrultusunda yönlendirme yapılmalı ve voleybolda hangi yönde yeteneği varsa o alanda çalıştırılmalı.
Daha sağlıklı bir sistem şu şekilde uygulanabilir:
İlk değerlendirme: Genel fiziksel ve teknik ölçümler.
İkinci değerlendirme: Teknik testler ve küçük oyunlar.
Üçüncü değerlendirme: Gerçek oyun performansı.
Dördüncü değerlendirme: Yeni teknikleri öğrenme ve uygulama becerisi.
Son değerlendirme: Birkaç hafta veya ay boyunca gelişimin takip edilmesi.
Bu yöntem, sporcunun tek bir gündeki heyecan, stres veya olağanüstü performansından kaynaklanabilecek hatalı seçimlerin azaltılmasına yardımcı olabilir.
Voleybolda başarılı sporcu seçimi, “kim bugün daha iyi?” sorusundan daha geniş bir bakış açısı gerektirir.
İyi bir yetenek seçme sistemi; fiziksel yapı, teknik beceri, koordinasyon, sıçrama, hız, çeviklik, oyun zekâsı, algılama, öğrenme hızı, psikolojik özellikler ve gelişim potansiyelini birlikte değerlendirmelidir.
Özellikle çocuk ve gençlerde en uzun, en güçlü veya en hızlı sporcuyu seçmek yerine, voleybol becerilerini geliştirme kapasitesi yüksek olan oyuncuları keşfetmek hedeflenmelidir.
Çünkü altyapıdaki asıl başarı, bugün hazır olan sporcuyu bulmak değil; geleceğin başarılı voleybolcusunu zamanında fark edebilmektir.
Bu nedenle doğru yetenek seçiminin temel ilkesi şu olmalıdır:
“Sporcuyu yalnızca bugün olduğu kişiyle değil, doğru eğitim ve gelişim süreci sonunda dönüşebileceği oyuncuyla değerlendirmek.”
